“Nauwkeurigheid” verwijstnaar de mate waarin het feitelijk vervaardigde onderdeel overeenkomt met de oorspronkelijke ontwerpafmetingen en -vorm; het is een maatstaf voornauwkeurigheid. Omdat 3D-printers afhankelijk zijn van meerdere bewegende delen, kan dit proces geen onderdelen produceren die 100 zijn%nauwkeurig (geen enkel productieproces kan dat). Nauwkeurigheid wordt doorgaans uitgedrukt als een percentage of in millimeters, bijvoorbeeld ±1% of ±0,5 mm. Verschillende 3D-printtechnologieën hebben verschillendenauwkeurigheidsniveaus. Welke factoren beïnvloeden denauwkeurigheid van 3D-printers en hoe kunnen deze worden aangepakt?
　　1. De 3D-printer’s Intrinsieke precisie
　　Bij de aanschaf van een 3D-printer is het essentieel om eerst de machine te begrijpen’s printprecisie. De productie- en montageprecisie van de 3D-printer, evenals trillingen tijdens het gebruik, hebben invloed op denauwkeurigheid van 3D-printen. De precisie van een 3D-printer hangt af van de vraag of de bewegende delen binnen het mechanische systeemnauwkeurig en goed gekalibreerd zijn.
　　2. Diameter mondstuk
　　De diameter van het mondstuk bepaalt ook de breedte van het geëxtrudeerde filament, wat denauwkeurigheid van het eindproduct beïnvloedt. Zoals we allemaal weten, construeert 3D-printen objecten door materiaal in lagen te leggen. Daarom heeft de instelling van de laagdikte ook invloed op de oppervlakteafwerking van het eindproduct: het gebruik van een spuitmond met een grotere diameter resulteert in dikkere lagen; Hoewel dit het drukproces versnelt, zal het eindproduct ruwer zijn. Omgekeerd verlengt het gebruik van een spuitmond met een kleinere diameter de printtijd, maar levert het een verfijndere afwerking op. Mondstukdiameters zijn over het algemeen beperkt tot drie opties: 0,2 mm, 0,3 mm of 0,4 mm. De reden dat zeniet kleiner kunnen worden gemaakt, is te wijten aan het feit dat zeniet kleiner kunnen worden gemaakt-Newtoniaanse stromingseigenschappen van het filament; een te kleine diameter zou een te grote stromingsweerstand tot gevolg hebben.
　　3. Materiaalsoort
　　De glans van het uiteindelijke gedrukte model varieert aanzienlijk, afhankelijk van het gebruikte type materiaal of de kwaliteit van hetzelfde materiaal. Gebruikers moeten het meest geschikte materiaal selecteren om ervoor te zorgen dat hun 3D-printer de meest perfecte modellen produceert.

 
　　4. Mondstuktemperatuur
　　De mondstuktemperatuur bepaalt het materiaal’s adhesie, gelaagdheid, filamentstroom en extrusiebreedte. Daarom mag de mondstuktemperatuurniet te laag of te hoog zijn. Als de temperatuur te laag is, wordt het materiaal’de viscositeitneemt toe, waardoor de extrusiesnelheid afneemt; als deze te hoog is, wordt het materiaal vloeibaarder, waardoor de viscositeit afneemt en de vloeibaarheid toeneemt, waardoor de extrusie te snel gaat omnauwkeurige, controleerbare filamenten te vormen. Daarom moet bij het instellen van de mondstuktemperatuur deze binnen een bepaald bereik worden geselecteerd op basis van de kenmerken van het gekozen filament om ervoor te zorgen dat het geëxtrudeerde filament in een gesmolten, vloeiende toestand blijft.
　　5. Laagdikte
　　De laagdikte verwijst hiernaar de hoogte van elke laag tijdens het snijden. Omdat elke laag een bepaalde dikte heeft, ontstaan er merkbare stapmarkeringen op het oppervlak van het voltooide object (hoe hoger de laagdikte, hoe duidelijker de markeringen), wat rechtstreeks invloed heeft op de maatnauwkeurigheid en oppervlakteruwheid van het laatste onderdeel. Voor het FDM-proces is dit een inherente beperking; Het is onmogelijk om deze stapsporen volledig te elimineren, maar het effect ervan kan worden geminimaliseerd door een kleinere laagdikte in te stellen.